Śnieżnik to najwyższy szczyt w okolicy Kotliny Kłodzkiej – 1425 metrów, które czują się w nogach. Z Międzygórza prowadzi tu kilka szlaków, ale większość turystów wybiera czerwony, bo jest najkrótszy i prowadzi przez naprawdę ładne miejsca. To wycieczka na cały dzień, z prawdziwego zdarzenia, gdzie trzeba się napracować, żeby zobaczyć panoramy z wieży widokowej na szczycie.

Międzygórze to niewielka wieś u podnóża masywu, znana głównie dzięki Mariannie Orańskiej. Ta holenderska księżniczka kupiła te tereny w XIX wieku i postanowiła stworzyć tu kurort zdrowotny. Charakterystyczne drewniane budynki w stylu szwajcarskim to jej zasługa, podobnie jak schronisko pod Śnieżnikiem, które pierwotnie było gospodą dla kuracjuszy wędrujących po górskich ścieżkach.

Czerwony szlak z Międzygórza na Śnieżnik

Najkrótszy wariant to czerwony szlak, który zaczyna się przy parkingu „Pod Skocznią” na obrzeżach Międzygórza. Stamtąd do schroniska jest około 4 kilometry, a potem jeszcze półtorej kilometra zielonym szlakiem na sam szczyt. Łącznie niecałe 6 kilometrów w jedną stronę, co zajmuje około 2 godzin 40 minut pod górę. Przewyższenie to ponad 720 metrów, więc nie jest to spacer.

Jeśli ktoś chce zobaczyć po drodze Międzygórze, może zacząć z centrum wsi – wtedy trasa wydłuża się do prawie 8 kilometrów i trzech i pół godziny marszu. Warto wtedy zwrócić uwagę na stary budynek snycerski przy skrzyżowaniu ulic Wojska Polskiego, Sanatoryjnej i Śnieżnej, gdzie obecnie mieści się kawiarnia i oddział PTTK. To jeden z najstarszych obiektów w miejscowości.

Czerwony szlak prowadzi wzdłuż rzeki Wilczki, która bierze swój początek niedaleko schroniska. To prawy dopływ Nysy Kłodzkiej, a po drodze tworzy drugi co do wysokości wodospad w Sudetach – 22 metry spadku wody. Ścieżka wiedzie przez las, mijając skałki i potoki. Jest tu poprowadzona ścieżka dydaktyczna, więc można po drodze dowiedzieć się czegoś o lokalnej przyrodzie.

Na prawym brzegu Wilczki, tuż przy początku szlaku, można dostrzec pozostałości zeskoku po skoczni narciarskiej z okresu międzywojennego. Mało kto wie, że Międzygórze miało swoje skoki narciarskie.

Przez Smrekowiec i Przełęcz Śnieżnicką – wariant zielony

Alternatywą jest szlak zielony, który prowadzi przez Smrekowiec i Przełęcz Śnieżnicką. To dłuższa opcja – prawie 4 godziny w górę i 3,5 godziny z powrotem. Trasa jest bardziej monotonna niż czerwona, ale ma swoje zalety. Przechodzi przez Górę Parkową, która w czasach sanatorium miała liczne ścieżki spacerowe i miejsca odpoczynku dla kuracjuszy.

Można też połączyć różne szlaki i wrócić inną drogą. Popularna pętla to wejście czerwonym szlakiem, a powrót niebieskim przez Przełęcz Śnieżnicką. Niebieski jest łagodniejszy, mniej stromy, co oszczędza kolana przy schodzeniu.

Schronisko na Śnieżniku – baza pod szczytem

Hala pod Śnieżnikiem to rozległa łąka wysokogórska na wysokości 1075-1250 metrów. Schronisko stoi tu od 1871 roku, choć oczywiście przechodziło przebudowy i remonty. To doskonałe miejsce na przerwę przed finałowym szturmem na szczyt – można coś zjeść, napić się kawy, odpocząć przed ostatnim podejściem.

Z hali roztaczają się widoki na Masyw Czarnej Góry, Rów Górnej Nysy i Góry Bystrzyckie. Schodzi się tu kilka długich szlaków z różnych stron masywu, więc schronisko jest popularną bazą dla wycieczek dwudniowych. Można tu przenocować i następnego dnia wyruszyć dalej w góry.

Wieża widokowa na szczycie

Szczyt Śnieżnika leży powyżej górnej granicy lasu, co już samo w sobie daje świetne widoki. Ale prawdziwa atrakcja to wieża widokowa – 34-metrowa konstrukcja, która wzbudza sporo kontrowersji. Nazywana jest „blenderem” ze względu na swój nowoczesny, metalowy wygląd, który nie każdemu pasuje do górskiego krajobrazu.

Budowę obecnej wieży rozpoczęto w 2020 roku. Z górnego tarasu rozciąga się panorama na Sudety – to jeden z najlepszych punktów widokowych w regionie. Wejście na wieżę jest bezpłatne, co przy takiej atrakcji nie jest oczywiste.

Śnieżnik to szesnasty pod względem wysokości szczyt w Sudetach, ale jeden z nielicznych w tym masywie, który wystaje ponad górną granicę lasu.

Inne warianty dojścia na Śnieżnik

Nie trzeba iść z Międzygórza. Popularną opcją jest żółty szlak od Jaskini Niedźwiedziej w Kletnie – wtedy można połączyć zwiedzanie jaskini z wejściem na szczyt. To około 2 godziny 12 minut marszu i nieco ponad 4,5 kilometra. Jeśli ktoś jedzie wyciągiem na Czarną Górę, może skrócić wędrówkę o prawie godzinę i uniknąć 300 metrów przewyższenia.

Jest też opcja przez Przełęcz Puchaczówka i Żmijową Polanę – czerwonym szlakiem do schroniska, potem zielonym na szczyt. To 3,5 godziny i 9,5 kilometra. Więcej wariantów, niż można by się spodziewać po jednym szczycie.

Dla kogo jest ten szlak

To wycieczka dla ludzi w miarę sprawnych fizycznie. Ponad 700 metrów przewyższenia i kilka godzin marszu to nie jest trasa dla każdego. Dzieci dadzą radę, jeśli są przyzwyczajone do chodzenia po górach, ale z małymi dziećmi lepiej szukać łatwiejszych celów.

Szlak nie jest techniczny – nie ma tu łańcuchów, drabin ani wystawionych miejsc. Po prostu długie podejście przez las, a potem otwarte partie szczytowe. Latem może być gorąco, bo dużo słońca na Hali pod Śnieżnikiem i na szczycie. Wiosną i jesienią trzeba liczyć się z błotem na szlaku i zmienną pogodą.

To dobry cel na zdobywanie Korony Gór Polski – Śnieżnik jest jednym z 28 szczytów na liście. Szlak jest na tyle ładny, że warto tu przyjść nawet bez ambicji kolekcjonerskich.

Informacje praktyczne

Dojazd: Międzygórze leży około 15 kilometrów od Bystrzycy Kłodzkiej. Dojazd samochodem z Kłodzka to około 40 minut. Parking „Pod Skocznią” znajduje się na obrzeżach wsi, przy drodze w stronę Schroniska. Parking jest bezpłatny. Do Międzygórza można też dojechać autobusem z Bystrzycy Kłodzkiej.

Czas: Na całą wycieczkę trzeba zarezerwować 5-6 godzin, licząc marsz w obie strony i czas na szczycie. Jeśli ktoś chce spokojnie posiedzieć w schronisku, zjeść obiad i odpocząć, lepiej liczyć na 7-8 godzin.

Trudność: Szlak czerwony jest średnio trudny. Wymaga kondycji, ale nie doświadczenia górskiego. Ścieżka jest dobrze oznakowana i utrzymana. Zimą potrzebne są raki i kijki, bo może być ślisko.

Wieża widokowa: Wstęp bezpłatny, dostępna cały rok (o ile warunki pogodowe na to pozwalają).

Schronisko na Śnieżniku: Oferuje noclegi i wyżywienie. Warto sprawdzić godziny otwarcia przed wizytą, szczególnie poza sezonem. Ceny noclegów zaczynają się od około 50-70 zł za osobę w dormitorium.

Co zabrać: Dobre buty trekkingowe, wodę (co najmniej litr na osobę), coś do jedzenia, kurtkę przeciwwiatrową na szczyt. Kijki trekkingowe bardzo pomagają przy schodzeniu. Latem krem z filtrem i nakrycie głowy.